Foi alumno de aristóteles, recibíu entrenamiento físico e instrucción militar durante 4 anos. No 340 foi nombrado rexente mentres o seu pai estaba en Propóntide e realizou unha campaña en Alto Estrimón. No 339 combatiu no norte co pai, ao ano seguinte participou na batalla de Queronea. Co asesinato do seu pai en outubro do 336, alejandro, que tiña 20 anos asegurou o trono co apoyo dos seus amigos se Antrípato e Parmenio, e os vellos xenerais do seu pai e conseguiu librarse dos seus inimigos e dos pretendentes ao trono. A pesares das sublemacións dalguns pobos, entrou en Tesalia e fixose elexir arconte (dirigente) da Confederación tesalia, logo reuniu o Consello anfictiónico de Delfos e asegurou o seu dominio en Grecia central e foi nombrado en Corinto estratego con plenos poderes polo Consello da Liga de Corinto, e polo tanto, comandante dos exércitos panhelénicos que luchaban en Asia contra o imperio persa.
EXPEDICIÓNS
Alejandro levou acabo unha expedición contras os pobos ilirios que querían invadir macedonia. Obligounos a pagar os tributos. Non puido facer o que quería no Norte a causa do estalido dunha revolta en Grecia axudada por Tebas e Atenas, financiada por persia. Anque os atenienses non loitaron porque tiñan medo e Alejandro perdonounos, pero Tebas presentou resistencia a pesares do medo de a súa aliada, atenas. Os homes morreron, e as mulleres e os nenos foron escravizados, e Tebas quedou arrasada. No inverno do 334 foi arrestado un príncipe da Alta Macedonia, Alejandro, por intentar conspirar contra a vida do monarca.
AS SÚAS CONQUISTAS
Cando Alejandro marchaba conquistar novos territorios, o seu reino quedaba baixo o mando de Antípatro.
Alejandro estivo 15 meses de campaña en Asia, quedandolle zonas sen conquistar, como Paflagonia, Capadonia y Frigia, pero estaba dominando a maior parte de Asia Menor.
Emprendeu unha expedición contra Persia, e ocupou Sirio e Fenicia, coa resistencia de Tiro. A loita durou 7 meses e acabou co aniquilamento da poboación tiria. Logo, na ruta cara Exipto alcanzou Gaza e foi conquiatada en dous meses. Despois entrou en Exipto e foi acollido como libertador, logo conquistou Cirene, así alejandro controlaba toda a costa do Mediterráneo oriental. Visitou Menfis e o oasis de Siwa, o que quería era gañarse aos deuses e ao clero para garantizar o seu dominio sobre Exipto, onde fundou Alejandría no 331, que se converteu na súa capital.
Alejandro tiña unha estructura igual que a dos persas para organizar o seu imperio. A elección dos seus gobernadores, baseabase na lealtade e non na súa etnia. Creou cargos específicos para os asustos fiscales, e fundou varias ciudades para traballar o campo.
Como quería ser máis que un rei de Macedonia, tratou de gañarse a aristocracia irania, por iso se casou con Roxana, filla dun noble sogdiano. Impuxo unha política de unión entre persas e macedonios, e como se practica co exemplo, casou coas fillas de Dario III, o antigo rei persa, Estatira, e con Parisites, filla de Artajerjes III.
Morreu en Babilonia, apunto de cumprilos 33 anos. Existen varias teorias sobre as causas da súa morte, de envenenamento e do seu abuso da bebida.
Describirono de moitas maneiras, pero o que sí é certo, é que cambiou o mundo do seu tempo e abríu unha nova etapa histórica a que chamamos mundo helenístico.
feito por: miriam gaiteiro
OS SEUS COMEZOS
Foi alumno de aristóteles, recibíu entrenamiento físico e instrucción militar durante 4 anos. No 340 foi nombrado rexente mentres o seu pai estaba en Propóntide e realizou unha campaña en Alto Estrimón. No 339 combatiu no norte co pai, ao ano seguinte participou na batalla de Queronea. Co asesinato do seu pai en outubro do 336, alejandro, que tiña 20 anos asegurou o trono co apoyo dos seus amigos se Antrípato e Parmenio, e os vellos xenerais do seu pai e conseguiu librarse dos seus inimigos e dos pretendentes ao trono. A pesares das sublemacións dalguns pobos, entrou en Tesalia e fixose elexir arconte (dirigente) da Confederación tesalia, logo reuniu o Consello anfictiónico de Delfos e asegurou o seu dominio en Grecia central e foi nombrado en Corinto estratego con plenos poderes polo Consello da Liga de Corinto, e polo tanto, comandante dos exércitos panhelénicos que luchaban en Asia contra o imperio persa.EXPEDICIÓNS
Alejandro levou acabo unha expedición contras os pobos ilirios que querían invadir macedonia. Obligounos a pagar os tributos. Non puido facer o que quería no Norte a causa do estalido dunha revolta en Grecia axudada por Tebas e Atenas, financiada por persia. Anque os atenienses non loitaron porque tiñan medo e Alejandro perdonounos, pero Tebas presentou resistencia a pesares do medo de a súa aliada, atenas. Os homes morreron, e as mulleres e os nenos foron escravizados, e Tebas quedou arrasada.No inverno do 334 foi arrestado un príncipe da Alta Macedonia, Alejandro, por intentar conspirar contra a vida do monarca.
AS SÚAS CONQUISTAS
Cando Alejandro marchaba conquistar novos territorios, o seu reino quedaba baixo o mando de Antípatro.
Alejandro estivo 15 meses de campaña en Asia, quedandolle zonas sen conquistar, como Paflagonia, Capadonia y Frigia, pero estaba dominando a maior parte de Asia Menor.
Emprendeu unha expedición contra Persia, e ocupou Sirio e Fenicia, coa resistencia de Tiro. A loita durou 7 meses e acabou co aniquilamento da poboación tiria. Logo, na ruta cara Exipto alcanzou Gaza e foi conquiatada en dous meses. Despois entrou en Exipto e foi acollido como libertador, logo conquistou Cirene, así alejandro controlaba toda a costa do Mediterráneo oriental. Visitou Menfis e o oasis de Siwa, o que quería era gañarse aos deuses e ao clero para garantizar o seu dominio sobre Exipto, onde fundou Alejandría no 331, que se converteu na súa capital.
Alejandro tiña unha estructura igual que a dos persas para organizar o seu imperio. A elección dos seus gobernadores, baseabase na lealtade e non na súa etnia. Creou cargos específicos para os asustos fiscales, e fundou varias ciudades para traballar o campo.
Como quería ser máis que un rei de Macedonia, tratou de gañarse a aristocracia irania, por iso se casou con Roxana, filla dun noble sogdiano. Impuxo unha política de unión entre persas e macedonios, e como se practica co exemplo, casou coas fillas de Dario III, o antigo rei persa, Estatira, e con Parisites, filla de Artajerjes III.
Morreu en Babilonia, apunto de cumprilos 33 anos. Existen varias teorias sobre as causas da súa morte, de envenenamento e do seu abuso da bebida.
Describirono de moitas maneiras, pero o que sí é certo, é que cambiou o mundo do seu tempo e abríu unha nova etapa histórica a que chamamos mundo helenístico.